جلد اول از مجموعه‌ی «گواهِ ظلم» با عنوانِ «تورات»، پژوهشی بنیادین و ساختارشکن از نیما شهسواری در حوزه‌یِ نقدِ الهیاتِ خشونت است. مسئله‌ی مرکزیِ کتاب، شکستنِ تابویِ «تقدسِ موروثی» و مواجهه‌یِ مستقیم با چهره‌یِ عریانِ الوهیتی است که در متنِ عهدِ عتیق، با صفتِ «مقتدر» (الضار) بازنمایی شده است. نویسنده با واسازیِ آرکتایپ‌هایِ «قربانیِ سوختنی» و «شمشیرِ داوری»، نشان می‌دهد که چگونه دینِ کهن با تکیه بر تجارتِ خون، بندگیِ سیستمی و تنبیهاتِ نسلی، آگاهیِ اخلاقیِ بشر را به بند کشیده است.

ساختارِ پژوهشیِ اثر، سیری است از مستندنگاریِ قتل‌عام‌هایِ آیینی تا کالبدشکافیِ ساختارِ حقوقیِ برده‌داری در متونِ مقدس. شهسواری با تضاد‌گذاری میانِ «شریعتِ جزایی» و «قانونِ رهایی» (عدمِ آزارِ مطلق به تمامیِ جانداران)، الوهیتِ مقتدر را در ترازویِ وجدانِ بیدارِ مدرن می‌سنجد. کتاب، مانیفستی است برایِ «دانشِ انتخابی»؛ فراخوانی برایِ تمامیِ کسانی که دریافته‌اند صلحِ جهانی تنها از مسیرِ عبور از شریعتِ قساوت و بازگشت به کرامتِ ذاتیِ هر «جان» میسر است.

در راستایِ دکترینِ «جان‌گرایی» و نشرِ سبز، «تورات» نیز کاملاً به صورتِ دیجیتال و متن‌باز عرضه شده است. نویسنده با نفیِ کاملِ چاپِ کاغذی و تأکید بر «حقوقِ درختان»، این پژوهش را به بخشی از کنشگریِ زیست‌محیطی بدل کرده است تا هیچ جانداری (گیاه) قربانیِ نشرِ افکارِ رهایی‌بخش نشود. این اثر، دعوتی است برایِ آنان که می‌خواهند از «اسارتِ ادیانِ کهن» رسته و با نفیِ مطلقِ آزار، سنگ‌بنایِ «جمهوریِ بزرگِ جان‌ها» را بنا کنند.